Kasım 3, 2007...1:18 pm
irkciliga ve fasizme cozum bulmak
ne kadar yuce ve aziz bir konu ve gorev olsada, uretilebilecek herhangi bir cozum olaya kokten cozum getirebilmesi imkansiza yakindir. genel bir cozum araniyorsa bunun yolu egitimdir. tarih, felsefe, hukuk, bu konudaki en onemli unsurlardir(din i bir cozum olarak goremiyorum acikcasi, din her nekadar irkciliga ve fasizme karsi prensipler tasisada, tarihin de gosterdigi gibi, bu duygulari insanlarin icinde dogurabilmek icin ucuz ve basit bir araca da donusebiliyor). ekonomik ve sosyal gelisim, ozellikle ikinci dunya savasindan sonra, bu yonde onemli adimlar atmayi basarmistir; insanlarin bilgiye, enformasyona ulasimi kolaylastikca bu duygular toplum icerisinde onemli bir sekilde gerilemistir, ancak kuresellesme surecinin baslangici gelismis ulkelerin toplumlarini yeni bir durumla karsikarsiya birakinca, bu ilkel duygular, fakir ulkelerden gelen gocmenlere karsi tekrar su ustune cikmayi basarmislardir. kuresel gelisim, zenginligin adil dagiligimi ve bilgiye ulasimin kuresel bicimde serbestlesmesi dunyanin en onemli problemi olmasi yanisira irkciligi ve fasizmin elenmesi acisindanda bir kosul haline gelmistir kanimca. insan “insan” oldugu surece, kanimca, ne yazikki, bu duygular herzaman varolucaklardir ama bir tehlike teskil etmemek uzere azaltilmalari mumkundur bence. gelecekte bir hitler, bir mussolini gibi sahislarin politik ve askeri guce sahip olmamalari tamamiyle bu kosula baglidir bence. bu sebepten dolayi tarihle barisik olmak ve tarihi ogretmek, ozellikle dogru ogretmek ve bilgiye, saf bilgiye ulasimi saglamak her devletin, ulkenin en onemli gorevlerinden biridir. bunun gerceklesmedigi ulkelerde halk, hakimiyetin sahibi olarak( en azindan teorik olarak demokratik ulkelerde) bu yonde gucunu kullanmaladir. iste bu noktada konu bence turkiyenin durumuna baglaniyor. turkiye deki irkcilik ve fasizm, bence, yukardaki duruma girmiyor. turkiye de tamamiye bir bilgi eksikliginden ve 80 yildir uygulanan politikadan dogan bir duygular mevcut. uzun yillar boyunca, ozellikle son darbeden sonra, neden yabanci kaynaklardan edilinen turk tarihi hakkindaki bilgiler, turk kaynaklarindaki bilgilerle celisiyor ve isik hiziyla yalanlaniyorlar? neden ermeni sorunu, madem bu kadar sansasyonel bir konu, yarim sayfada anlatilip bitiriliyor? ataturk un konusmalarini ve dusuncelerini bile sansurleyen bir resmi ideoloji nasil yerlesti bu ulkeye. askeri gucun demokratik prensipleri koruyuluk gorevine gecmesi gibi bir paradoks nasil olustu? “en iyi kurt olu kurttur” slogani gibi slogan insanlarin beynine nasil islendi? niye kurtler pkk ile tek bir seymis gibi goruldu yillarca? irkciligin ve fasizmin bu ulkede asilmasi bu sorularin gercek cevaplarindan gecer bence. kendini demokratik bir cunhuriyet olarak taninat bir ulkenin kendi vatandasini, dis ulkelerden gelen suclamalara karsi, bilgi ve bilinc eksikliginden dolayi zor durumda birakmasi tahammul edilmemesi gereken birseydir bence. ben turkiyede herhangi bir insanin irkci veya fasist egilimleri olmasini pek fazla yadirgiyamiyorum bu yuzden. evet, 21. yuzyildayiz ve bilgiye erisim oldukca kolay aslinda, ama herhangi bir yabanci dil bilmeyen kisilerin nasil oz bilgiye ulasmalari beklenebilirki, ulke bunu saglamiyor, televizyonda cikan ya da gazete yazan aydinlar bile kendilerini rahat hissedemiyorlar. son birkac yildir artik herkes bu konuda biraz cesaret kazanmaya basladi belki, ve yavas yavas bir degisim havalari esmekte ama 80 yilda verilen zarari telafi etmek kolay olmayacak bence… ama tabi, zararin neresinden donulse kardir.
irkciligin ve fasizmin dunya uzerinde “etkisiz hale getirilmesi” sadece bu sekilde gerceklesebilir kanimca. hayat standartlari, kuresel acidan, su andaki durumda kalirsa uzun yillar boyunca bu amaca ulasilmasini bekleyemeyiz bence.
Yorum Yapın